کد خبر : 242         تاریخ انتشار : يكشنبه، 22 آبان ماه، 1390         تعداد بازدید : 687بار             

رسانه ملی و نشر حرکات زشت و غیر اخلاقی دو بازیکن فوتبال

 

رسانه ملی در دو هفته گذشته ، بیش از ده روز به مسائل و اتفاقات بازی داماش گیلان و پرسپولیس تهران پرداخت و این موضوع غیر اخلاقی  را آنچنان در جامعه بسط و گسترش داد تا اکثر 70 میلیون جمعیت ایرانی را مشغول خود کرد و از خردسال و کودک گرفته تا جوان و پیر، همه و همه به نوعی در پی تماشای آن حرکات زشت و ناپسند بودند، سوال اینجاست که چرا ؟

 

 

به جرات می توان گفت که در عصر ارتباط کنونی رسانه ملی نتوانسته وظیفه اصلی خود را ایفا نماید ، به گفته بسیاری رسانه ملی در موضوع اخیر تلاش نموده که افکار عمومی را از مسئله عظیم و مهمتری ( بطور مثال اختلاس تاریخی اخیر )  دور نماید و توجه مخاطبانش را به حرکت غیر اخلاقی نصرتی و شیث رضائی جلب کند ، البته رسانه ملی شاید به این نکته توجه نمی کند که با این گونه رفتار ها اعتماد مخاطبانش را از بین برده و روز به روز به تعداد افرادی که جذب شبکه های ماهواره ای می شوند می افزاید.

 

اگر مسئولان مربوطه به جای جمع آوری دیش های ماهواره از روی بام های مردم به دنبال این مسئله باشند که چرا افراد جذب شبکه های ماهواره ای شده اند یقیناً به بی محتوایی رسانه ملی پی خواهند برد که مخاطبین به جهت پر کردن این خلع ناچارند که از شبکه های پر زرق و برق ماهواره ای استفاده نمایند.

 

این مسئله باعث شده که حتی افراد مختلفی برای اطلاع از اخبار روز هم تمایل بیشتری به رسانه های بیگانه پیدا کنند و این خود ناشی از رفتار های بی اعتماد کننده رسانه ملی در بین مخاطبانش است.

 

اینجاست که سوالات متعدد و بدون جوابی مطرح می شود که چرا رسانه ملی به جای پرداختن به مشکلات متعدد اجتماعی ، افزایش تکدی گری در جامعه ، افزایش تعداد بیکاران و رسیدن به مرز 10 میلیونی آنها ، وجود 7 الی  10 میلیون معتاد ( یعنی بیش از  14 درصد از جامعه ) ، زندگی بازنشستگان با حقوق 500 هزار تومانی و خط فقر یک میلیون تومانی ، مشکلات کشاورزان و صنعتگران ، ریشه یابی و پرداختن به اختلاس اخیر و ... ، تنها به یک چیز توجه داشت و آن هم یک حرکت غیر ورزشی و غیر اخلاقی دو بازیکن که حتی افرادی که بازی را بصورت زنده مشاهده کردند متوجه این موضوع نشده بودند و اینگونه شد که پس از پخش این حرکت در اخبار رسانه ملی هر فردی به دنبال مشاهده آن به هر طریقی باشد. 

 

 

شرمساری رسانه ای در انفجار پادگان سپاه

 

به نقل از فرا رو انفجارهای روز گذشته در زاغه مهمات یک پادگان نظامی متعلق به سپاه بار دیگر ضعف های مفرط سیستم اطلاع رسانی در کشور به ويژه در شرایط بحران را عیان ساخت. 

 

این بار نیز صدا و سیما در ساعات اولیه این حادثه ، بسیار منفعلانه و کند عمل کرد و در حالی که سایت ها و خبرگزاری های داخلی و حتی خارجی در این باره اطلاع رسانی را آغاز کرده بودند ، حتی در شبکه خبر سیما - که کانال تخصصی خبر هست - نیز ردپایی از این خبر نبود تا این که بعد از همه رسانه های آنلاین ، این تلویزیون ایران باشد که در قالب یک زیر نویس خبر را اعلام کند و سپس در ساعت 15 یعنی حدود دو ساعت بعد از ماجرا ، گوینده خبر ،‌ در متن کوتاهی خبر از انفجار دهد- گو این که خبر بارش اولین برف پاییزی را می داد- و بلافاصله به خبرهای عادی دیگر بپردازد! 

 

این در حالی است که انتظار می رفت خبرنگاران و گروه تصویر برداری شبکه خبر در همان دقایق نخست در محل حادثه باشند و به طور زنده ماجرا را برای مخاطبانشان در ایران و سراسر جهان گزارش کنند. اگر وقتی مخاطبان ، تلویزیون های خود را بر روی شبکه خبر تنظیم می کردند به جای دیدن تصاویر گل و بلبل ، خبرنگار این شبکه را می دیدند که در محل حادثه ایستاده و در حالی که در پشت سرش دود غلیطی به هوا می رود و صدای آمبولانس ها و آتش نشانی ها فضا را پر کرده است ، درباره حادثه گزارش می داد ،‌اولاً منبع اول خبری این ماجرا می شد و ثانیاً مردم برای کسب اطلاع از این رویداد ، به سراغ رسانه های خارجی نمی رفتند.

 

اگر صدا و سیما برای عدم حضور آنلاینش در رویدادهای نقاط دیگر جهان هزار دلیل و توجیه داشته باشد ، برای دیرکردش در گزارش حادثه ای در بیخ گوشش چه توضیحی دارد؟! واقعاً آیا این سستی ها بزرگ ترین محرک برای روی آوردن مردم به شبکه های خبری فرامرزی نیست؟!

 

جالب اینجاست که خبرگزاری ها رسمی نیز برغم آن که به محل حادثه خبرنگار و عکاس فرستاده بودند ، هیچ عکسی را از این اتفاق بزرگ و غم انگیز منتشر نکردند که می تواند به دلیل اعمال محدودیت ها باشد یا در صورتی که چنین محدودیتی ابلاغ نشده ، نشانه ای از محافظه کاری رسانه های ایران و شیوع  خودسانسوری در میان آنها باشد که حتی از انتشار عکسی مانند دود برخاسته از محل انفجار  که دهها یا صدها هزار شاهد عینی آن را دیده اند نیز خودداری می کنند.

جالب اینجاست که نهایتاً رسانه های داخلی اولین عکسی که منتشر می کنند ،‌تصویری است که خبرگزاری اسوشیتدپرس آن را بر روی خروجی خود قرار داده است ؛ گو این که این اتفاق در ایالت ویرجینیای آمریکا رخ داده و طبیعتاً خبرگزاری های آمریکایی بدان دسترسی راحت تری داشته اند!

 

 

 

برنامه های یکنواخت و بی محتوا ی رسانه ملی 

 

رسانه ملی در چند سال اخیر نتوانسته که مخاطبانش را راضی نگه دارد ، چرا که برنامه های تولیدی  ، فیلم و سریال این رسانه در خور توجه مخاطبان نبوده و این خود دلیلی برای تمایل به تماشای شبکه های ماهواره ای است .

 

بی محتوایی برنامه ها تا آنجاست که حتی در ایام مذهبی ( اعیاد و روز های ولادت و وفات و شهادت ائمه اطهار ) هم نمود پیدا کرده و همواره با پخش برنامه های تکراری و یکنواخت ، به نوعی منجر به دفع مخاطبین نموده است .

 

سوال اینجاست که چرا صدا و سیما تلاش نمی کند برنامه هایی همچون نود و هفت را که از مخاطبین بسیاری برخوردارند افزایش دهد ، چرا با وجود درآمد قابل توجه این رسانه از محل آگهی ها ، شاهد تعداد انگشت شماری از سریال های فاخر چون مختار نامه و حضرت یوسف (ع) هستیم .

 

در این عرصه رقابتی که شبکه های بیگانه همواره با برنامه های متعدد و خلاق خود روز به روز بر تعداد مخاطبین خود می افزایند ، جای بسی تاسف است که خلاقیت ، نوآوری و خلق برنامه های متنوع در رسانه ملی احساس نمی گردد و بعضا شاهد بی مهری هایی نسبت به برنامه های موفق چون نود و هفت و ... هستیم .

 

 

ماهواره الگویی برای رسانه ملی ، هر روز شبیه تر به bbc 

 

به ادعای سایت تعامل نيوز، مديران صدا وسيما چند وقتي است كه دست به تغييراتي در ظاهر برنامه هاي  خود زده اند، تغييراتي كه خالي از نوآوري است وبيشتر تقليد صرف است.

 

تغيير نحوه شروع اخبارهاي رسانه ملي يكي از اين نمونه ها است تغييري كه تقليدي از شروع اخبار BBC مي باشد وحتي نحوه اجرا خبر نيز به سبك بي بي سي فارسي شده است. اين تقليد در موزيك شروع اخبار نيز انجام شده است وهيچ نوآوري حتي در موزيك نيز ديده نمي شود.

 

 

 

 

 

نمونه ديگر از اين تقليدها ساخت برنامه جمع ما مي باشد كه تقليدي از برنامه شبكه من وتو است كه به لوگوي اين برنامه نيز رحم نكرده وآنرا هم تكرار نموده اند ، لوگوي كه بسيار حرف وحديث دارد. ( توضیحات مربوط به لوگو جمع ما را در این لینک بخوانید )

 

 

 

 

واما در جديدترين تقليد صداوسيما از شبكه هاي ماهواره اي مي توان به شبكه تازه تاسيس بازار اشاره نمود كه به تقليد شبكه هاي تجاري ماهواره اي است وديالوگهاي تبليغاتي وسبك تبليغات در اين شبكه هيچ فرقي با شبكه هاي ذكر شده ندارد.

 

 

 

حال اينكه آيا اين  تغييرات را مي شود با نوآوري ايراني انجام داد ونيازي به تقليد از اين شبكه ها نيست وچرا ساده ترين بخش تغييرات نيز به تقليد از اين رسانه ها انجام شده است جاي سوال دارد؟

 

در جنگ نرم رسانه‌هاي دشمن در مرحل اول دست به سبك سازي براي زندگي مي زنند ودر انتها هدفي جز تسخير ذهن ندارند كه مديران صداوسيما بي مقاومت، خود تن به اين شكست وسبك زندگي ورسانه غربي داده اند.

 

 

شاید تمامی موارد بالا به مانند موارد مشابه در جای جای این جامعه  ناشی از عدم تطابق تخصص فرد و کار وی باشد و بقول معروف :

 

کار هر بز نیست خرمن کوفتن            گاور نر می خواهد و مرد کهن

 

هادی صفاری

امانت داري و اخلاق مداري استفاده از اين خبر فقط با ذکر منبع  " پايگاه خبري اردنا "  مجاز است.